اين است ، چنان كه در حديثى از امام صادق « ع » گذشت كه : « القصد أمر يحبّه الله عزّ و جلّ « 1 » - ( 1 ) ميانه روى چيزى است كه خداى بزرگ آن را دوست مىدارد » و « إنّ الله لا يعذّب على القصد « 2 » - ( 2 ) خدا كسى را بر ميانه روى عذاب نمىكند » . پس آنچه بيرون از حدّ ميانه روى ( و زندگى اقتصادى ) باشد ، چيزى است كه خدا آن را دشمن مىدارد و بر آن عذاب مىكند ؛ و به همين جهت تعاليم اسلامى آن را مجاز نمىداند . و آشكار است كه احاديث « قصد » ( تأكيد بر ميانه روى در زندگى ) - و نيز آيات آن - حاكم بر احاديث تعدّد و فزون داشتن است ، كه شمار آنها نيز اندك است ، و در آنها به حكمت اقتصاديى كه مراعات آن موجب جواز شده است ، اشارت رفته است . ج - نهى از غرق گشتن در مصرف و برخوردارى قرآن 1 - * ( ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَيَتَمَتَّعُوا وَيُلْهِهِمُ الأَمَلُ ، فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ) * ، « 3 » به حال خودشان واگذار ، تا بخورند و هر چه بخواهند بهره مند شوند ، و آرزو مشغولشان دارد ، پس به زودى ( عاقبت اين كار را ) خواهند دانست ، 2 - * ( إِنَّ الله يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ ، وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَما تَأْكُلُ الأَنْعامُ ، وَالنَّارُ مَثْوىً لَهُمْ ) * ، « 4 »

--> « 1 » « وسائل » 15 / 257 . « 2 » « تفسير عيّاشى » 2 / 288 . « 3 » « سورهء حجر » ( 15 ) : 3 . « 4 » « سورهء محمّد - ص - » ( 47 ) : 12 .